PERKTHEU : BAD BOY
- A je gati? - Gati eshte emri im i dyte.
Cfare kemi? Bande e tmerrshme rinocerontesh?
Krokodil? Ujk? Le ta bejme kete!
Bej kujdes. Kjo mund te jete sfida me e veshtire qe ke perballe.
Behuni gati te ndjeni rrufene!
Te paraqes klasen e kung fu .
A mund te perdor gishtin Wuxi qe ti perballoj?
Une nuk do ta beja.
Mbaj mend, Po, Cdo brez stervit tjetrin.
Keshtu arti i kung fu jeton, tek ty dhe tani tek ata...
...femije te lezetshem. - Cfare?
- Pac fat. - Prit pak!
Mjeshter Shifu! Eja tani!
OK, n.q.s mund te uleni.
Pershendetje?
Hej, hej. Uluni tani.
OK.
Ulini ata bishta ne dysheme!
- Luftetari i Dragoit! - Po, faleminderit.
A do te mesojme levizje te mira kung fu ?
- Yes. - Po!
Tani do te godasim disa prapanica!
Prit pak. Goditja e prapanicave eshte nje pjese e vogel e kung fu.
Eshte e papame, por e vogel.
"Kung fu" do te thote vetvete e shkelqyer.
Te behesh me i mire. Kjo eshte ajo lepurusha.
- Une dua te mesoj stilin e tigreshes. - A do te luftojme?
- Po, si pese te furishmit? - Po!
Pese te furishmit? Ata jane te papame apo jo?
Por nuk ishte luftimi qe i beri te mahnitshem.
Jo. Secili prej tyre duhet te mesonte sekretin e kung fu
para se te beheshin te shkelqyer.
- Sekretin? Cfare sekreti? - Na e trego!
Nuk duhet ta them.
Prandja eshte sekret. Top sekret.
Te lutem? Na e trego. Te lutem?
OK, por mos i thoni askujt se une do ta mohoj.
Do te jem si, "Cfare? Nuk u tregova je." Ne rregull?
Edhe kur Mjeshtri Mantis ishte cimke e vogel ai ishte i shpejte.
I shpejte si drita!
- Dhe kur dikush donte ndihme... - Ndihme!
...ai ishte atje.
Kapeni ate!
Ai ishte heroi i lugines...
...por kishte nje problem te vogel.
- Kamarier, Po vdes urie une ketu! - Ai ishte i paduruar.
Pse po vonohet kaq shume?
Bota levizte shume ngadalte per Mantis.
- Ai ishte me i shpejti i botes. - Ma jep ate!
Nje dite ai do te futej ne telashe.
Nje bande krokodilesh vodhi furnizimin e fshatit tim me...
- Dru. - ...pallto leshi.
Dhe n.q.s nuk i marrim prapa...
Do te dukeni pa shije mode?
...ngrijme per vdekje.
Sic po mendoja. Dhe nga iken ata?
- Ata iken... - Perendim!
- Jo, lindje! - Cfare je ti...?
- Drejt... - Kodres!
Jo!
- Ishulli... - Rinoceronteve?
- Krokodile hajdute! - Krokodile hajdute? Lindje? Pallto leshi!
E dija! Kam nevoje per nje varke.
- Ti duhet te jesh shume... - I shpejte.
- Kujdesshem. Dhe merr... - Dreke me vete?
- Kete harte. - Jo harte!
- Mantis, ata... - Ata nuk do te dine se cfare i goditi.
Por kurthe! Ata jane te famshem per venien e kurtheve.
Nje kurth! Pse askush nuk me paralajmeroi mua?
Mire, A nuk eshte ky i famshmi Mantis.
Besoj se ishe aq i shpejte sa qe nuk kontrollove per kurthe.
Po me late jashte do ta shihni sa shpejt mund t`iu bej per te qare.
Pse nuk jeton aty qe ta shohesh sa shpejt mund te plakesh?
Sa do qe te perpiqej, Mantis nuk mund te arratisej.
Edhe pse po perpiqem shume nuk po arratisem.
Ai nuk mund te bente asgje dhe te ulej e te priste te ndodhte dicka.
Dhe ai priti. Priti...
...dhe priti.
Derisa dicka ndodhi.
Per here te pare, bota rreth Mantis levizte me shpejt se ai.
I detyruar te priste, Mantis hyri ne nje gjendje,
totalisht te papame te mendjes.
Mantis gjeti gjene e vetme qe i mungonte.
Durimin.
Dhe nje plan brilant.
Hej, Mantis! Zgjohu, eshte koha per te ngrene.
Hej, djema?
- Ky i shpifuri. - Mendoj se ka vdekur.
- Preke. Ngacmoje me dicka! - Kujdes. Kujdes.
Mantis duhej te theriste cdo pjese te chi qe mundej.
Vetem qe te mos qeshte.
Krokodilet u mashtruan nga
Teknika e te qendruarit pa folur per nje kohe te gjate.
Prit per te.
Mantis zbuloi nje sekret te pabesueshem te vetes se tij,
- Fuqia e te duruarit te mendjes. - Po
- Jo, jo, jo. Prit. Djema. - Jam nje Mantis!
- Ejani tani . Jo. Jo. - Prit per te.
Eshte teknika e te qendruarit pa folur per nje kohe te gjate.
Nuk po e kuptoni. Nuk ka te beje me luftimin.
Mos luftoni! Hej!
Tani, uluni!
OK, kini vemendjen kesaj here.
Thuhet se kalni i gjarperinjve buron nga dragonjte legjendare,
ku flaket e tyre legjendare ndodhen ne venat e gjarperinjve.
Mjeshtri i madh gjarper ishte me i famshmi i ketij klanit.
Nje prekje e dhembit te tij mund te rrezonte 15 luftetare gorilla.
Dhe nje krokodil mesatar.
Djalli vete, dridhej para tij,
perpara teknikes si tij te mahnitshme te helmit.
Dhe ishte nje gezim i madh qe vajza e mjeshtrit te madh
te vazhdonte traditen.
Me ne fund, nje luftetare e vogel qe te mbaje trashegimine time.
Kur gjarperi i vogel i qeshi per here te pare babait te saj, e gjithe bota u shokua.
Tamam. Nuk kishte dhembe.
Nuk kishte helm!
Vite kaluan.
Babai gjrper ishte i vetmi qe mund te mbronte fshatin e tij.
Nga djemte e keqinj.
Dhe gjarpri i vogel nuk kishte akoma dhembe.
- Mjeshtri i madh ishte i zhgenjyer. - A mund te ndihmoj?
Jo, vogelushe. Eshte e rrezikshme per ty.
Keshtu gjarpri i vogel beri nje kercim qe ta bente babain e saj per te qeshur.
Dhe funksionoi. Vetem pak.
E di cfare po mendoni.
- Ku eshte goditja e prapanicave? - Po!
Durim, oh, vogelushes. Fillon...
...tani!
OK, mire jo tani. Se shpejti.Se shpejti!
Koha e festivalit te henes.
Gjithe ai kercim per babin e saj te trishtuar
e ktheu gjarprin ne kercimtaren me te mire me fjongo te fshatit.
Por pa dhembe, ajo ishte shume e friksuar te shkonte ne festval.
Mjeshtri i madh ishte ne rrugen e tij drejt won ton booth kur...
...nje gorille hajdut.
Friksohu tani, gjarper i vjeter.Qyteti yt do te trembet nga grushti im.
Jo n.q.s te mund une i pari, me tekniken time
te dhembit helmues!
Atehere me kafsho, oh ti dhembe helmues!
Per helmin tim qe eshte i pamposhtur!
Por si?
Armatura ime e forte me mbron nga helmi yt!
Baba!
Gjarper? Gjarper!
Gjarpri nuk dinte se cfare te bente.
Por nje gje ajo dinte...
Askush nuk e mund babin tim!
Nje gjarper me fjongo te bukur?
Cfare? Do te kercesh per mua?
N.q.s te ben te lumtur.
Le te kercejme!
Nuk kam nevoje qe te te kafshoj!
Sa keq qe te paret nuk jane aq te shpejte sa goja jote.
Kercimi im mashtrues mundi armaturen tende.
Mjeshtri i madh u mrekullua nga gjarperi i tij i vogel i cili edhe pa helm
qe mesoi te kercente per ta bere te atin te lumtur.
Dhe keshtu ajo beri.
Ate nate, gjarperi gjeti kurajon,
nje fuqi me e madhe sesa helmi.
Cfare?
Cfare kane fytyrat e trishtuara? Gjarpri eshte e mrekullueshme.
Po. Por ajo eshte e mire. Ne jemi vetem lepurushe.
Nuk jemi si gjarpri.
Jo,nuk jeni.
Ky eshte kuptimi! Lejleku nuk ishte i mire, gjithashtu.
20 vite me pare, studentet me te mire nga e gjithe Kina
studiuan ne akademine e famshme Lee Da Kung Fu.
Dhe me e mire ishte May Ling.
Ajo ishte e pathyeshme.
Lejleku ishte atje ghithashtu.
- Si... pastrues. - Lejlek!
- Studente te rinj do te vijne javen tjeter. - Vertet?
Lejleku donte shume te ishte nje nga studentets.
Ky vend duhet te jete gati.
Por mendonte se ishte shume i dobet.
Lejlek, pastro vendin!
Studentet e akademise ishin te forte. Por lejleku ishte me i forte.
Lejlek! Je i mahnitshem.
- Une? - Ti duhet ta provosh ne shkolle.
Jo, kjo eshte bisede e cmendur. Jo. Jo, jo, jo.
Mire, nuk e din deri kur e provon.
N.q.s May Ling mendonte keshtu, ndoshta ai duhet ta provonte.
Cdo nate pas pune, Lejleku stervitej per try-outs.
Kur dita e try-outs erdhi.
Ajo qe duhej te beje per te hyre ne shkolle ishte te kapje ate flamurin e kuq.
Ishte e thjeshte.
E thjeshte por e pamundur
Patetike. Askush nuk mund ta beje?
- Prit. Eshte dikush. - Ckemi, te gjtiheve.
Lejlek?
Po. Me kembet e dobta.
Kembet e mia te dobta.Hera e pare qe ma keni permendur.
Lejlek,meqe je ketu fillo pastrimin
Me vjen keq.
Mos u shqeteso. Cdo gje eshte mire.
Lejlek! Vazhdo! Ka dhembe gjithandej.
Eshte mire. Vertet.
Nje fjale me erdhi ne mendje, do te jete mire. Eshte mire.
Lejlek! Ndalo!
Tani, Largohu ngadale.
Por lejleku nuk levizi.
Dhe me pas ai ndjeu dicka te re.
Besim!
E ndjeu qe nga maje e gishtave te kembes se tij te dobet deri te sqepi!
Edhe kapelja e tij ishte plot me besim!
Ju djema mendoni se nuk jeni te mire? Do te ishit me fat po te mos ishit te mire.
Prit, gjysme i mire sa... sa jo i mire ishte lejleku.
E kuptoni se cdua te them?
OK. E gjithe kjo stervitje me beri te kem uri.
Te bejme pushimin e drekes.
Prit! Nuk na i tregove te gjitha sekretet.
Nuk i tregova? Do ta kuptoni se e kam bere.
Ne fakt, Po. Nuk na i tregove.
Nuk i tregova? Nje, dy, tre...
Jo, ke te drejte, Une nuk i tregova.
Mesimi tjeter.
Filloi vite me pare te jetimorja Bau Gu .
Femije.
Cdo muaj, femijeve te Bau Gu u jepej mundesia per te gjetur nje familje!
Ishte nje vend i lumtur.
Ose keshtu dukej.
Jetimorja Bau Gu kishte nje sekret te tmerrshem.
Nje perbindesh!
Nje bishe te fuqishme dhe te eger qe askush nuk mund ta zbuste!
Nje nate, u aratis!
Vini re!
Perbindeshi i Bau Gu nuk ishte askush tjeter pervec...
...tigreshes.
Une dua te luaj.
Ajo nuk ishte si lepurushet prej gezofi ose rosat e vogla.
Prit!
Tigresha e vogel nuk e kishte idene se sa e forte ishte.
Askush nuk vjen ketu te biresoje nje femije se ka frike prej saj.
Ajo eshte perbindesh. Perbindesh.
Jetimorja kishte nevoje per ndihme.
Tigreshe?
Une jam Shifu. Une jam...
I friksuar?
- jo. - Mire, Ti duhet te jesh.
Une jam tigresha. Tigresha eshte perbindesh!
- Nje perbindesh qe askush nuk e do. - Ti nuk je perbindesh.
Je nje vajze e vogel.
Le te luajme?
Ti duhet te mesosh te kontrollosh fuqine tende.
Dhe keshtu stervitja filloi.
Kjo loje kerkon disipline, precizion,
nje dore te lehte dhe nje zemer te qendrueshme .
Fokusohu. Perseri.
Tigresha beri me te miren, por ajo akoma nuk mund te kontrollonte forcen e saj .
Perseri.
Dhe keshtu javet u bene muaj.
Perseri.
Derisa nje dite...
...ajo ia doli.
Trajnimi i saj kishte mbaruar.
Edhe nje here, jetimorja Bau Gu ishte nje nga vendet me te lumtura ne Kine.
Por per tigreshen, nje provim kishte mbetur.
A do te gjente nje familje?
Zhgenjim total.
Eja, e dashur. Ka gjithmone nje here tjeter.
Te gjithe te rriturit kishin akoma frike nga ajo.
Te gjithe pervec nje.
- Shifu! - Eja. Shkojme ne shtepi.
- Ju mendoni se eshte argetuese, apo jo? - Po
Besoj se me mire te qesh me dike sesa te qesh me ju?
Po iu tregoj per majmunin.
Tre fjale.
K-E-Q, i keq.
Besoj se nje fjale, tre letra
Por nuk ishte aq i keq sa i mire, jo.
Majmuni ishte i keq ,
por edhe i mire, jo shume i mire.
Hej, ketu.
Trap!
Fshataret u merziten. Ata bene nje plan.
Largohu.
OK, nuk ishte plan i mire.
Ne vend qe ta pyesnin majmunin te largohej,
ata vendosen ta benin te largohej.
Pavaresisht se ke dergonin fshataret...
...Ata nuk krahasoheshin me majmunin.
Majmuni mundte, pa bere zhurme, pantollonat e te gjitheve.
Mire, pervec njerit .
Majmun, ti duhet te largohesh.
Sigurisht, n.q.s me mund, une do te iki.
N.q.s jo ti duhet te ikesh.
Pa pantallona.
Por Cogway nuk vishte pantallona.
Mire, do ta shohim.
Cfarte do te besh tani?
Ti me shpetove. Pse?
Majmun, ti me shfaqe aftesi te mrekullueshme,
por une shoh tek ti dhimbje te madhe.
Ti fitove. Une do iki.
Qendro. Perdori aftesite e tua per mire, luftetar i ri.
gjej ate gje qe ti i ke mohuar vetes prej kohesh.
Pantallonat e mia?
Dhembshurine.
Faleminderit mjeshter.
Dhe keshtu, Majmuni mesoi si te trajtonte te tjeret
ne menyren qe ai donte te trajtohej.
Dhe tani, ai ishte me te vertete i mire,
vertet i mire.
Por i keq gjithashtu, por i keq per mire!
- Po! - Me pantallonat e juaja!
Hej! Hej! Hej! Hej, avash!
- Shifu! - Jo shume e lehte?
Jo, eshte...
E sheh, mesimi i kung fu eshte art
qe kerkon vite te tera per tu bere mjeshter .
Mos u zhgenje n.q.s deshton.
Me thuaj, cfare di ti per kung fu?
Ka te beje me luftimin!
Por ka te beje gjithashtu me durimin.
- Dhe guximin. - Dhe disiplinen.
Dhe dhembshurine.
Nderton besimin.
Ti... vazhdo, Mjeshter Po. Po shkoj te meditoj.
Ne rregull, pune e mire. Jo keq si dita juaj e pare e stervitjes.
Prit, Po, po per ty?
- Une? - Po!
Na trego per diten tende te pare.
Na trego! Eja tani, na trego!
Ishte e papame!
Mire.
PERKTHEU : BAB BOY